مرکز توسعه سرمایه گذار مهندس رحیم دانشور

ابلیس فریفته خویش گردید و بد خود بالیده کبر و غرور نمود و انسان را به چشم کم دید دلیل پیش نمود که از جنس برتر(آتش) بوده و آدم از خاک که در نتیجه از مقام و منزلت خویش معزول و منفور و ملعون گردید. عبدالله ابن مسعود رضی الله عنه از نبی کریم صلی الله علیه وسلم روایت مى نمايد: (لا یدخل الجنة من کان فی قلبه مثقال ذرةٍ من کبر، فقال رجلٌ: ‌انَّ الرَّجُل یحِبُّ أن یکون ثوبه حسنأ، و نعله حسنة؟ قال: اِن الله جمیل یحب الجمال، الکبر بطرُ الحقَّ و غمط الناس) رواه مسلم(۹۱) از  عبدالله بن مسعود رضی الله عنه روایت شده که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: ((کسی که به اندازه یک ذره تکبر و خود خواهی در قلبش باشد، داخل بهشت نمی شود)) شخصی گفت : مردی دوست دادر، لباس وکفشش خوب و زیبا باشد؟ پیامبر  صلی الله علیه وسلم دارد فرمودند: (آن کبر نیست، زیرا که) خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد، کبر نپذيرفتن وگردنکشی و سر پیچی از حق و کوچک شمردن مردم است ). بلی شخص پاک و مرتب و منظم که در زیبایی اش اهتمام می ورزد پاک می خورد و پاک زنده ګی میکندو پاک و خالص از گرد و چرک ظاهری و باطنی بوده و عبادت الله پاک و جمیل را می نمايد خداوند اینګونه مردم را دوست میدارد، اما برای بعضی ها غرور نسبت به شکل، قد و قامت، صورت و لباس و شخصیت، قومیت، لسان و مکان بوجود می آیدکه زيبایی صورت و ریش انبوه و لباس شیکه کلاه و چپن و عمامه باعث گمراهی و دریچه ورود شیطان به نفس اش می گردد. انسان بايد به خلقت خود متوجه گردد که خداوند همه آن مراحل مختلف خلقتش را ترتیب نموده و صاحب چشم، گوش، عقل و بدن سالم گردانید بايد شکر نماید و کفران نعمت نکند. انسان بايد قبل از کبر و غرور بخود متوجه شود که در زیر پوست زيبای او و در داخل هيئت و هیکل قشنگ او خون، زرد آب، روده، معده،ګرده و مثانه اش مواد فاضله مى باشد، اگر اين را بداند شاید هیچگاهی کبر و غرور نکند. کبر از خطرناکترین بیماری ها بوده و زندگی مرد مؤمن را تهدید می کند از ین رو پيامبر صلی الله عليه وسلم که خود متواضع ترین بنده از بندگان خداوند جل جلا له بود همیشه به درگه پروردگار  عذر و نياز می کرد و می فرمود: (اللهم انی اعوذبک من نفحة الکبریاء) خداوند من از باد غرور بتو پناه می جویم. از ابو هریرة رضی الله عنه روایت شده است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: ( در اثنای آن که مرد در پوششی فاخر، با تکبر و خود فریفتگی و موهای شانه زده و مرتب، راه می رفت و در راه رفتنش نازش می نمود، نا گهان خداوند او را در زمین فرو برد و او تا روز قیامت به همین خسف دچارو پائین می رود.  متفق عليه بخاری (۵۷۹) مسلم (۲۰۸۸) . و از مسلم بن اکوع رضی الله عنه روایت شده است که پیامبر صلی الله عليه وسلم فرمودند: (مرد (متکبر) همواره خود را بالا میکشد، و تکبر و خود خواهی را ادامه میدهد، تا اینکه از ظالمان نوشته می شود و آنگاه آنچه که آنان بدان گرفتار اند، او نیز به آن گرفتار می گردد) ترمذی (۲۰۰۱) . عده اى هستند که اگر چند پول بدست آورند و یک مقام امانت ملت به او چند روزى سپرده شود، خود را باخته کبر و غرور نموده، با زیر دستان و یا طبقه پائين تر از خود به نسبت مقام ظاهری و یا پول دارایی دیده تحقیر بنگرد و از مردم تقاضای احترام و دست بوسی نمایند و تا تو سلام ندهی از سلام دادن پرهیز می کنند و جواب سلام را بعد از یک مکث و تأخیر با شور دادن کله پنج چارکی و اشارۀ چشم میدهد، و از همه خود را هوشیار  تر فکر نموده گر چه از نگاه علم و دانش فقیر بوده و به سخن و مشورۀ ديگران اعتناء نکرده خود را مستغنی از همه میداند. و به زیر دستان دروغ گفته و وعدۀ دروغ میدهد: از ابی هریره رضي الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله عليه وسلم گفت : (سه نفر هستند که خداوند در روز قیامت با آنان صحبت نمی کند و آنها را از گناه پاک نمی سازد، و به آنها به نظر  رحمت نمى نگرد و برای شان عذاب درد ناک آماده است : ۱-پیر مرد زنا کار ۲-پادشاه دروغگو ۳-فقیر متکبر     مسلم (۱۰۷) خدا به بندگانش (توصیه میکند که در زمین متکبرانه راه نرود)      الاسرار (۳۷) و هم چنان می فرماید: ( با تکبر و بى اعتنایی از مردم روی گردان و مغرورانه در زمین راه نرو زيرا خداوند هیچ متکبر فخر فروش را دوست ندارد) لقمان (۱۸) اما آن عده کسانی را که خداوند جل جلا له نعمت های زندگی نواخته و همه اسباب و سهولیات زندگی را نصیب شان نموده از آن باید استفاده کند و آثار نعمت و کرم پروردگار را در ظاهر خودیعنی لباس، سواری در (اسپ و موتر) و غیره آشکار کندو سپاس خداوند جل جلا له بجا آرد و از کبر و غرور و خود پسندی پرهیز و از پستى نفس خود را دور کند و کفران نعمت نکند. عن أبی الاحرص عن ابیه قال أتیت رسول الله صلی الله عليه وسلم و علی ثوب دون فقال لی، ألک مال؟ قلت نعم ، قال: من ای المال؟ قلت من کل المال قد اعطانی الله من الابل و البقر و الغنم و الخیل والرقیق، قال: فاذا اتاک مالاً فليرا أثر و نعمة الله عليک و کرامته.       النسائی – مشکوة ص (۳۷۵) ابی الاحرص از پدرش روایت کرده که نزد پيامبر صلی الله علیه وسلم رفتم و بر تنم جامۀ بسیار معمولی بود، پس برايم گفتمش  آیا نزدت مال است؟ گفتم بلی ! گفت: از چه قسم مال؟ گفتم از هر قسم مال یقیناً خداوند مرا نوازیده است. مانند شتر، گاو، گوسفند، اسپ و غلام . گفت: پس در صورتیکه بتو مال داده شده پس نعمت خدا و کرامش را بر خود نمايان بساز. یعنی در ین صورت خود را خوار و خسیس نشان مده . خداوند ما را از کبر و غرور ها يکه از اثر فریفتگی به علم، شخصیت، مال و ثروت قدرت و چوکی، صورت و هیکل قوی و زیبا و آفت های کبر قومی، لسانی و منطقوی و نژادی نگه داشته و تقوی و پرهیز گاری را نصیب ما گردانده تا با بندگان خدا در محبت و برادری و هم رنگی زندگی نموده و پيشاني خويش را به بارگاه الهی به زمین نهاده و از ذات کبریا برای خویش صبر و تواضع و فروتنی خواسته و در مقابل داشته هاى کفار ما را مستغنی سازد.